Terug

Op donderdag bleef de sneeuw maar mooi, dus de directie moest nodig nog een ochtendje kijken of alles nog gladjes verliep. Ze poseerden allebei even, de een had wat minder moeite met het felle licht dan de ander, vandaar die zonnebrillen, maar die zie je dus even niet. De volgende dag reed de directieauto weer terug om orde op zaken te stellen in de Nederlandse vestigingen.


En met het balkon is het helemaal goed gekomen. Op een klein plekje na.

Glijden, grijpen, snijden

Mijn nieuwe ski's voelen zich wel thuis bij mij. Ze glijden dat het een lieve lust is, ze snijden zich door de bochten en ze grijpen de sneeuw in zijn kladden.























En bovendien scheen achter de wolken volop zon! Als je goed kijkt zie je de sneeuwvlokjes vallen, en daar werden mijn ski's helemaal blij van.

Directieoverleg

Tijd voor het jaarlijkse directieoverleg. Een week in retraite. Het balkonhek vindt het allemaal prima, want in dit weekje gaat het helemaal mooi worden.

En zo'n schuurmachine wil ook wel een keertje uithijgen.

Driemaal aktie

Vroegling

Terwijl ze op de top van de berg nog net doen of het winter is, kijken de eerste krokusjes al of de zon lang genoeg schijnt om de lente te mogen inluiden.


Boven lijkt het inderdaad nog winter.


Na een daagje uitsloven in de sneeuw staan de gezichten op 'moe'. En dat met fondue en spaghetti voor de boeg, plus een fakkeltocht omlaag in het donker...

Aan het werk

Een liftje brengt ze omhoog, dan staan er twee te lachen naar alweer die lens.


Nummer drie meldt zich met Kasper bij de leraren.


Een paar uur later. Moe zijn ze op de bank neergeploft. Wat er intussen gebeurd is? Geen idee.

Nieuw gezicht

Het is krokusvakantie, Fassnacht, carnaval. Tijd om de latten te pakken. Dit jaar is Simone mee. Zij snowboardt, Jet skiet. Maar niet op deze foto, want hier staan ze naar de lens te kijken. En eerst hebben ze met sleetjes Eggen onveilig gemaakt.

Huisje kopen?

Soms staat er een huis te koop waarnaar je heel nieuwsgierig wordt. Dit is er zo eentje. In Ried, zo te zien echt oud en authentiek. Misschien niet helemaal 21e eeuws, maar dat is nou juist het aardige.

Es

Als je hier even niet oplet ben je omringd door essen. Die bomen groeien hier als gekken. Het landje tegenover het huis weet daar alles van. Daar wordt niet gegraasd of gemaaid, dus de essen grijpen hun kans. Af en toe moet ik ze even streng toespreken en dan gaan ze weer liggen. Als ik dat niet deed zouden ze zomaar het hele uitzicht weghalen.

Hierboven zie je zo ook, maar hieronder zie je ze beter, de toegesproken esjes.

Schranni

Kom, ik ben maar eens naar Schranni gelopen. Daar was ik nog nooit geweest. Het is maar een uurtje lopen, en de moeite waard. Het is even aanpoten: het ligt 400 meter hoger dan het huis. Achter het huis recht omhoog door de wei, dan een paadje, en dan zie je dit:

De Wannenhorn. Daar heb je ook een pracht van een uitzicht op de Fieschergletscher:

Een beetje zoomen en dan zie je dit:

De andere kant op zie je het dal, in dit geval in het laatste zonlicht.

Nog iets later:

Spycher en Stadel

Ze worden haast niet meer gebruikt, dat is voorbij. Een paar jaar geleden nog wel: Spycher voor het voer en de spullen, Stadel voor de beesten. Ze staan nog wel schilderachtig te zijn. Soms wordt er eentje verbouwd tot vakantiehuis, soms niet. Deze staat een metertje of 100 boven ons huis. Goed op slot, want ze zouden er toch eens in willen. Aan het aantal deuren kan je zien hoeveel gezinnen hem gebruikten. Deze dus vier.

Lekker luchtje

Het balkon kon wel weer een laagje 'Lasur' hebben, vond ik.

De bovenste balk van het balkonhek is een ander verhaal. Daar zit een foute verf op, dus die moet kaal. Dat gaat met een halve meter per uur zuivere schuurtijd, dus na anderhalve meter was dat wel mooi. Toch maar eens kijken of daar geen machines voor bestaan. Het wordt wel een heel stuk mooier!

Negen

In de winter komen ze met z'n negenen, de huurders. Er passen eigenlijk maar zes mensen in dit huis, maar met een beetje proppen lukt het wel. Kijk eens wat een knus zolderkamertje, en dat zonder licht...

De zon liet zich bij opkomst weer van een mooie kant zien.

Laat de reeën nu maar komen

De hekjes staan er weer. Niet onder stroom, maar een beetje ree weet nu waar hij af moet blijven.

En daarna ging de zon weer onder. Maar gelukkig doetie dat net zo mooi als dattie opkomt.

Vol te houden

De ochtendzon doet zijn best, en met succes.

Veertien graden, zon, de krant van zaterdag, nieuw zonnebrilletje.

Maaien maar weer

Dat gras en al die andere planten groeien maar door. De zeis maakt er korte metten mee. Hop, op de grote hoop maar weer.

Donkere wolken

Overal warm weer en droogte. Maar hier zijn er hoogwaterwaarschuwingen: de rivieren en beken staan vol - het is immers smeltwater van de gletschers - en daarbij komt nu nog lekker stevig onweer, als afsluiting van de droge periode, misschien.
Deze wolken lieten best wel iets van zich horen, maar het water bleef binnen de perken.

Ernen

Gisteren zijn we naar Ernen gelopen.

Bloeimaand

Juni, dus de bloemen sloven zich weer flink uit. En heel wat beestjes doen daarbij onbegrepen maar nuttige dingen.
Bij het huisje staat een groep lupines zachtjes te overleggen hoe ze de hele wei zullen overnemen.
En dan hadden we het nog niet eens gehad over akelei, akelei en vlas! (vlas? ja! vlas!)

Fieschergletscher

Ze zijn er nog: gletschers. Ze worden snel kleiner, dus haast je om ze te zien. De wandeling naar de Fieschergletscher is niet eens zo lang. In drie uur uit-en-thuis krijg je dit gezicht op het met puin bedekte ijs:

Op weg naar huis bleven we het onweer een paar minuten voor.
De bloemen doen weer volop wat ze moeten doen: bloeien!

Fiets

Daar zijn we weer. Dertig graden is het hier, het gras staat een halve meter hoog en we hebben nog geen wolf gezien. Ook geen fietsers, want die waren vanochtend al vanuit Fiesch vertrokken voor hun etappe in de Ronde van Zwitserland. - Foto www.rro.ch

Wolf!

Er loopt inderdaad weer een wolf rond hier. Lees maar, een bericht van vandaag in het landelijke nieuws:

5. Mai 2006, 17:16
Wolf im Goms bestätigt - Hirschkalb gerissen
Im Goms ist Mitte April ein Wolf umgegangen. Das oberhalb des Dorfs Gluringen beobachtete Tier riss ein Hirschkalb und konnte durch die DNA-Analyse von Kot- und Urinproben als Wolf identifiziert werden, wie die Walliser Behörden mitteilten.
Der Wolf stammt aus Italien. Ein Zuordnung zu bekannten Tieren oder Rückschlüsse auf die Herkunftspopulation ist noch im Gang.
Laut der Raubtierforschungsfachstelle KORA handelt es sich um den 14. Wolf, der seit Mitte der 90-er Jahre auf Schweizer Gebiet nachgewiesen werden konnte. Er stamme aus einer italienisch-französischen Population.
Der Bezirk Goms im Oberwallis gelte damit als Zone mit sicherer Wolfpräsenz im Sinne des Wolfkonzepts, halten die Walliser Behörden weiter fest. Sie empfehlen deshalb den Nutztierhaltern für die kommende Alpsaison dringend Herdenschutzmassnahmen.

Hier nog een paar plaatjes van dat ex-schaap (it is no more, it has ceased to be) van een paar dagen geleden.

Had ik dit al laten zien?

De moeite waard, hoor, dit dorpje.

Kiekeboe

... zegt het huisje tussen de bomen door.
Bij de voet van die bomen groeit allerlei moois.
En die bomen zelf kunnen er ook wat van.