Bosvruchten

Bosaardbeitjes zijn een delicatesse. En die groeien hier. Volop.

Gewonnen!

Spierkracht was voldoende, het elektrische ding mag nog een poosje in het Abstellraum blijven. Dit is het resultaat: alle bomen weg, alle lupines ook.

Blaaspoepen in Ulrichen

Rondje Oberwald per fiets, met onderweg enige alphoornblazers in de wei.
Hier zie je de nieuwe wapens die we gaan inzetten in de strijd tegen lupine en populier:Zal het me lukken het populisme te bedwingen?

Nieuwe wapens

De strijd tegen het groen is een nieuwe fase ingegaan: die tegen de lupinen is misschien wel verloren, en nu duiken overal wannabee-boompjes op. Van deze:Tijd voor nieuwe wapens!

Op safari in Poitiers - een uitstapje

Vanuit Bellwald scheurde ik op donderdag naar Auxerre en op vrijdag door naar Poitiers. Want daar was van alles van Glen Baxter. Kijk maar:Vijf tentoonstellingen en hele grote plaatjes aan gevels. Achter de grootste parkeerde ik de 480:Dit is de expositie in het Musée de l'Architecture de Poitou-Charentes. Niet druk, en zeker leuk.Zo liep ik zwetend - de tweede mooie dag dit jaar aldus het meisje in dat museum - de hele stad door, en bekeek alles en kocht alle boeken die ik nog niet kende. En een litho, die misschien wel een plaatsje naast How he hated saturday morning shopping krijgt. Trouwens, die hing hier ook, in de Galérie l'Art Cella du CRDP (zegmaar een bibliotheek), en ook hing die buiten, aan de gevel van een flat in een minder welvarende wijk:In die wijk - Bellejouanne - hingen een stuk of twintig prenten buiten. Kijk, nog een:Meesterlijk was het Musée Sainte Croix waar de Baxters tussen de gewone collectie hingen. En aan de buitenmuur hingen deze twee; zoek de verschillen:Om 6 uur 's avonds had ik het gezien en reed het autootje me vlot naar huis.

Stokrozen

De nieuwe vitrage houdt de ergste zon tegen: ik ben weer weg.Drie piepkleine nieuwe stokrozen - je ziet ze alleen als je de foto in het groot bekijkt - (plus eentje om het hoekje, die zie je echt niet) laat ik hier aan hun lot over. Kijken of de grote plantenrover weer langs komt, zie het lot van de redwoods. De clematis bloeit dus weer, ondanks mijn brute snoeipartij in april.

Knap! zei de zeis

En daar sta je dan.

Vlaggen

Drie vlaggen op de Rhônebrug bij Niederwald: Ulla en Peter hebben ze gisteren neergezet. Ulla doet mee met LandArt 2010 van het Landschaftspark Binntal. Er komen nog gedichten bij. Komende zaterdag begint het, maar dan ben ik al weg.Normaal is LandArt in de Twingischlucht, maar die weg om de Binntaltunnel heen wordt dit en volgend jaar gerestaureerd. Dat betekent dat je door de tunnel moet fietsen: lamp mee!

Maaien?

Ik zou maaien, dat heb ik ook wel gedaan, het voorste weitje. Maar de grote wei bloeit zo mooi, zonde toch van al die bloemen? En de lupines, daar hebben we het niet meer over, die hebben gewonnen.Dan maar het zwarte hout van een vers laagje zwart voorzien.

Ruime blik

Alle ramen hebben nieuwe vitrage. Blij dat ze zijn! Ze voelen zich nu door ragfijne vezels beschermd tegen al te opdringerig uitzicht.Je kan het ook anders zien.

Dat hangt alvast

Met een auto vol Hettyvitrages hierheen gescheurd. En met deze badkamergordijntjes, die erom smeekten direct opgehangen te worden. Vrolijk!In de laatste zonnestralen wilde de Helsenhorn toch nog even laten zien dat hij echt mooier is dan het eerste doelpunt van Brazilië tegen Ivoorkust, en dan ieder voetbaldoelpunt.

Strijk en zet

Een huiselijk tafereel. We vernieuwen alle gordijnen, made by Hetty, en die mogen alleen hangen als ze mooi glad zijn. Vandaar. Op de achtergrond zie je er al twee lekker gladjes hangen.Intussen knalt het groen eruit en loopt het vee weer buiten. Het lijkt een goed veejaar te worden: we bespeurden meer koeien en schapen dan in voorgaande jaren.En terwijl de voeten van de Eggerhorn al denken dat het lente is, verbaast de top zich over de afwezigheid van skiërs.

Buis

Het is mei en zo'n beetje de slechtste mei ooit qua weer, in Nederland dan. Komt dat door de Eyjafjalla? Hier zijn ze aan het werk: de buis waardoorheen water van boven valt om beneden elektriciteit te maken werd ondergraven door water. Dat draineren ze nu, en dat kan alleen als je het zaakje even open gooit. Dan kan je een keertje zien hoe dik die buis is.

Rood en wit

Ze rijden nog steeds, de treintjes. Gelukkig maar. En nog steeds lekker langzaam, en, in tegenstelling tot 30 jaar geleden, altijd op tijd.

Langläufer leben al jaren länger

Nostalgie! Een bordje uit de oertijd van de langlaufloipe door Goms.

Nothelferkapelle

Ik begin ze allemaal te kennen, al die kerken en kapelletjes hier. Allemaal drie of vier eeuwen oud staan ze hier maar te staan. De meeste prachtig in de verf, een enkele met een laagje vliegen op de vloer. De ene staat op een nog mooiere plek dan de andere. Maar dit is het stiefkindje, langs de weg tussen Biel en Ritzingen.Maar toch: ook dit staat daar al sinds 1717 en het schilderij binnen is uit 1719.Op het schilderij staan ze alle veertien, die noodhelpers. Wie dat dan wel mogen zijn? Nou deze:

Voor Jet

Winter officieel voorbij

De liftjes staan weer stil. De mannen kwamen vanmiddag, terwijl het zachtjes sneeuwde, de palen weghalen die laten zien waar de weg is als de weg weg lijkt door de sneeuw. Laat nu de zomerdroogte maar weer komen.

Grof en subtiel

De essen, ze zijn hier vaker genoemd, die groeien maar en groeien maar. Als je even niet oplet staat er weer eentje. Onze eigen anti-inkijkes heeft weer een fijne knipbeurt gehad, het is nu weer een echte knot-es. Maar hij staat alweer te trappelen om een paar meter groter te groeien.Na zulk grof werk is het lekker even een stukje de helling op te lopen, die dus bezaaid is met crocussen. Die tere bloemen houden hun blaadjes knus bij elkaar omdat ze het maar koud vinden, nu. Ze hebben wel een heel mooi uitzicht, welke kant ze ook op kijken.

Met nootjes

Altijd die crocussen

Je struikelt hier over de crocussen. Althans, als je even het gras in loopt. Daarom mogen deze bloemetjes, die bij de Bruderklausenkapelle fotografeer mij! leken te staan schreeuwen, zich hier laten zien.
Die Kapelle was een ontdekking: in de dertig jaar dat ik hier regelmatig kom, had ik deze nog niet ontdekt. Hij heeft zich dan ook goed verstopt, van de weg naar Ernen af, net in het bos, niet op een watjenoemt A1-locatie. En z'n deur was op slot, wat hier behoorlijk abnormaal is.En verder ben ik de hele middag foto's wezen maken van dat soort rakkers. Ik 'doe' ze allemaal, al die kerken en kapellen in Goms, en dat zijn er best wel wat:

Kerken en kapellen in Goms op een grotere kaart
De kleurcode? Geel resp. groen zijn kerken (Pfarrkirchen) resp. kapellen die ik al voldoende op de foto heb om twee pagina's in het vorgesehene boekje leuk mee te vullen. Rood resp blauw idem, maar nog onvoldoende op de foto.

City Night Line tot Zürich

De City Night Line had een aanbieding, en daar zat ik dan in een eenpersoons slaaphok met sanitair: een piepklein badkamertje met piepklein wastafeltje en piepklein wctje en piepkleine handdoekjes.Ik heb me er lekker twee keer gedoesjt!
Het ontbijt was ook beter dan ik gewend was:

Naar een nieuw leven

Grote aantallen ski's vulden de zolder. Sommige heel lang en helemaal recht, waar ze je nu om uitlachen. Nou, ze staan bij het vuil en als niemand ze meepikt gaan ze een droeve toekomst tegemoet.Enkele uren later waren de meeste weggehaald uit het vuilnishuisje en aan hun tweede leven begonnen.

Storm

Het gierde vandaag. Luiken dicht. Mooie luchten, dat wel, en hele groepen dolen die die wind wel leuk vonden.Zicht van het Backhaus in Ried op het Rhonedal

Drup

De ooit koperkleurige goot drupte op een plek waar hij niet moet druppen. Voor je 'Willem' kon zeggen had hij de prop larixnaalden al weggehaald.In Bodmen bij Blitzingen lag vredig een grote voorraad munitie zomaar voor de kerk.

Rust

Vandaag aandacht voor wat kleine dingen. Gordijnrollertjes die na 30 jaar maar eens vervangen moeten, en essen die de sapstromen al op gang voelen komen.Het avondlicht zet de Helsenhorn weer in het mooi.

Langläufer leben länger

Oberwald - Niederwald met de klassieke techniek. Twintig jaar geen LL-ski aangeraakt en nu doen ze dit.

Naar de kerk

De carnaval is voorbij, wij zijn in Bellwald, en Hetty en Willem zijn er ook. In hetzelfde huisje als wij. Vandaag eerst maar eens in Ried ter kerke, ondanks het mooie weer.

Heiligenabend

We laten Bellwald achter met een Heligenabendplaatje. De gefiguurzaagde herdertjes staan bij nachte, zij staan bij nacht in het dorp.

Van sneeuw en zon

De dag begon wit: sneeuw viel als een dikke vitrage tussen ons en het dorp in.Men schoof zich een ongeluk, en met succes.Gaandeweg deed de zon pogingen ons te bereiken, en duwde zich door de wolk heen.Een dun licht begint de bomen te bereiken.En even zagen we hoe de gierende föhn de sneeuw van de top van de Wannenhorn blies.Het leek er steeds meer op dat de zon ging winnen.We moesten toen ineens dringend boven kijken of de nieuwe lift het nog wel deed. Die lag blij te blaken in de tijdelijke zon.We bleven niet lang, want daar komt de volgende wolkendeken alweer aan.