In al die kerkjes is een serie afbeeldingen van de kruiswegstaties te vinden. In Wichel zijn dat heel moderne:
Wichel? Een vlek in het Fieschertal.
In Wirbel - ook Fieschertal - staat de kapel te genieten van het uitzicht en van de bloesemgeur.
12 mei 2008
Goms: vol kerken en kapellen
Die kerkjes hier, dat zijn juweeltjes, zoals die in Wichel.
In al die kerkjes is een serie afbeeldingen van de kruiswegstaties te vinden. In Wichel zijn dat heel moderne:
Wichel? Een vlek in het Fieschertal.
In Wirbel - ook Fieschertal - staat de kapel te genieten van het uitzicht en van de bloesemgeur.
In al die kerkjes is een serie afbeeldingen van de kruiswegstaties te vinden. In Wichel zijn dat heel moderne:
Wichel? Een vlek in het Fieschertal.
In Wirbel - ook Fieschertal - staat de kapel te genieten van het uitzicht en van de bloesemgeur.
11 mei 2008
Combat des reines
Het is vandaag de strijd der koninginnen in Aproz, in het Franstalige deel van Wallis. Een paar honderd koeien van het Hérens-ras - het Val d'Hérens is een zijdal van het Rhônedal - strijden om de eer. Het doet nog het meest denken aan sumo, die rare Japanse sport, maar dan sierlijker. Ze duwen net zo lang tegen elkaar tot er eentje denkt 'nu is het wel mooi geweest'. En die - de verstandigste - heeft dan verloren, zoals nummer 24 op het filmpje:
Tina uit Sion heeft gewonnen, net als vorig jaar, dat je het maar weet. Alles over deze fraaie sport vind je hier, zodat je volgend jaar je vakantie erop kan afstemmen.
Intussen razen op het duitse net de 'formule 1'-raceauto's met veel lawaai een zekere ondergang tegemoet.
En ik? Gefietst en kerken gefotografeerd, het is immers pinksteren.
Tina uit Sion heeft gewonnen, net als vorig jaar, dat je het maar weet. Alles over deze fraaie sport vind je hier, zodat je volgend jaar je vakantie erop kan afstemmen.
Intussen razen op het duitse net de 'formule 1'-raceauto's met veel lawaai een zekere ondergang tegemoet.
En ik? Gefietst en kerken gefotografeerd, het is immers pinksteren.
10 mei 2008
9 mei 2008
Het is mei
De zon schijnt. Dat was gisteravond wel anders. Toen was het donker. Vlucht was geannuleerd, met aan het eind van de pijplijn als gevolg dat ik bij een reeds gesloten lift naar Bellwald stond. Daar sta je dan met je tasje. Maar we zijn sportief, dus naar boven gelopen, over de weg, want het was dus donker.
Autostop? Haha! Daar doen ze hier niet aan. 'Dóórrijden, die sukkel die daar loopt is vást eng.' Nu weet ik tenminste dat als je met je rugzakje en roltas doorloopt, het in 55 minuten te doen is. Wel daarna de kleren even gewassen.
Vandaag naar Ausserbinn gefietst: heen via Fiesch en terug via Niederwald. Op 't gemakkie, snel teruggeschakeld. Voor wie het nog niet wist: Ernen is mooi, ook als de bomen bloesemen en de bergen hun sneeuw nog niet helemaal kwijt zijn:
Autostop? Haha! Daar doen ze hier niet aan. 'Dóórrijden, die sukkel die daar loopt is vást eng.' Nu weet ik tenminste dat als je met je rugzakje en roltas doorloopt, het in 55 minuten te doen is. Wel daarna de kleren even gewassen.
Vandaag naar Ausserbinn gefietst: heen via Fiesch en terug via Niederwald. Op 't gemakkie, snel teruggeschakeld. Voor wie het nog niet wist: Ernen is mooi, ook als de bomen bloesemen en de bergen hun sneeuw nog niet helemaal kwijt zijn:
2 maart 2008
Nat, storm, weg
De ruiten zijn nat, storm Emma slaat toe. Alles is dicht, de pistes liggen er verlaten bij. We pakken in.
29 februari 2008
Aad niet
Weermannetje zei vandaag 'Jas aan, kapuchon op!' en hij had gelijk: regen, sneeuw, wolken mist, en later een flinke wind. Brr! Voor skiën misschien iets minder geschikt vandaag - zelfs de ijzervreters van groep Aad kwamen warme chocola drinken in restaurant Fleschen - maar de Mattenlift kon niet zonder ons.
Aad wilde even niet op de foto, zo vlak voor de Rangverkündigung door 'zicki-zacki Cello'.
Josine keek gewoon een beetje weg, en werd geflitst.
Aad wilde even niet op de foto, zo vlak voor de Rangverkündigung door 'zicki-zacki Cello'.
Josine keek gewoon een beetje weg, en werd geflitst.
28 februari 2008
De eerste!
Vandaag ontdekten we de eerste krokus van het jaar - ondanks de vele sneeuw die er is gevallen, dankzij de idioot hoge temperaturen.
Al zou je dat niet verwachten als je het weermannetje vandaag had gezien.
Jas uit, trui aan!
Al zou je dat niet verwachten als je het weermannetje vandaag had gezien.
Jas uit, trui aan!
27 februari 2008
Naar de bakker
Het weermannetje was er weer: jas aan!
Het iets mindere weer weerhield ons er niet van eens lekker de piste af te razen. Ook Josine kan er intussen wat van: 's ochtends driemaal de hele piste af, en 's middags ook nog tweemaal met de 'sleepjeslift'.
En het fietstochtje naar de bakker was weer heerlijk.
Het iets mindere weer weerhield ons er niet van eens lekker de piste af te razen. Ook Josine kan er intussen wat van: 's ochtends driemaal de hele piste af, en 's middags ook nog tweemaal met de 'sleepjeslift'.
En het fietstochtje naar de bakker was weer heerlijk.
26 februari 2008
Joepie: sneeuw!
Er is hier een weermannetje:
We zijn weer aan het skiën. Soms vraag je je af waar we nu weer eens heen zullen gaan, maar lang duurt dat nooit.
Josine is mee. Vijf lieden dus. Driemaal snowboard, tweemaal ski. Josine staat voor het eerst in de wintersportsneeuw, Aad heeft les in een behoorlijk gevorderde groep. De ouwelui skiën wat.
Aad zweeft door de bergen, losjes een plank aan zijn voeten, denkt na welke trucjes hij straks te doen krijgt.
En de vader? Die pronkt met zijn nieuwe jasje.
En zo ziet Josine eruit:
We zijn weer aan het skiën. Soms vraag je je af waar we nu weer eens heen zullen gaan, maar lang duurt dat nooit.
Josine is mee. Vijf lieden dus. Driemaal snowboard, tweemaal ski. Josine staat voor het eerst in de wintersportsneeuw, Aad heeft les in een behoorlijk gevorderde groep. De ouwelui skiën wat.
Aad zweeft door de bergen, losjes een plank aan zijn voeten, denkt na welke trucjes hij straks te doen krijgt.
En de vader? Die pronkt met zijn nieuwe jasje.
En zo ziet Josine eruit:
4 december 2007
Dat was het weer
We laten Bellwald weer achter ons, met z'n kou en z'n sneeuw. Ook zonder ons redden ze zich daar wel, helaas.
Vooruit, nog één blik uit het slaapkamerraam dan nog.
Vooruit, nog één blik uit het slaapkamerraam dan nog.
2 december 2007
1 december 2007
Lekker puh
Het kalf is verdronken, maar het hekje moest er toch weer komen. Een ree die nu nog van de beukjes wil eten moet lang van nek zijn om nog te kunnen toehappen.
Niet lekker
Die reeën die kakken wat af op de wei. Zonde hoor, hoe armer de grond hoe mooier de bloemen. Maar ach, wat geeft het, de bloemen zijn nu toch opgegeten.
Lekker spuiten
Sneeuwkanonnen op Kühboden doen enthousiast hun best, als koeien in het voorjaar. Vandaag worden skiërs verwacht, en dat vinden ze leuk, die kanonnen.
Lekker zonnetje
Omdat alles hier op stroom gaat, verbruik je hier veel. Omdat hier meestal de zon schijnt, zou je denken dat je hier overal zonnepanelen zou zien. Nou nee dus, want ze halen alle stroom uit waterkracht hier. Maar toch:
Het is niet mooi, maar om de stroomkosten een beetje te drukken en onafhankelijk van de smeltende gletschers te zijn zou het toch best handig zijn. Wordt vervolgd?
Het is niet mooi, maar om de stroomkosten een beetje te drukken en onafhankelijk van de smeltende gletschers te zijn zou het toch best handig zijn. Wordt vervolgd?
29 november 2007
Voetstapjes in de sneeuw
Eind november. Tijd voor 'directie-overleg'. De sneeuw is vroeger dan ooit. De reeën zijn dan ook vroeger dan ooit begonnen onze bomen en planten op te eten.
Ze hebben bijvoorbeeld alle lupines opgegeten.
Ze hebben bijvoorbeeld alle lupines opgegeten.
30 juli 2007
En weer bijna weg
Alsof het zo afgesproken was heeft het Kanton vannacht de wegbermen gemaaid. Daarop had ik gegokt toen ik een stuk oversloeg met maaien.
Als je bij het huis aankomt zie je de lavendel, stokroos en gele-bloempjes-waarvan-ik-de-naam-altijd-vergeet aan de voorkant, die dit jaar erg hun best doen:
Als je bij het huis aankomt zie je de lavendel, stokroos en gele-bloempjes-waarvan-ik-de-naam-altijd-vergeet aan de voorkant, die dit jaar erg hun best doen:
29 juli 2007
Zeisen, zeiste, gezeist
Maaien met een zeis, waar zie je dat nog. In Nederland nergens, hier in Zwitserland nog wel eens op moeilijk bereikbare plekjes. En ik, ik zeis hier de 1000 kwadraatmeter grasland. Dat gaat zo.
Eerst heb je ongemaaid gras nodig. Dat moet zo hoog zijn dat je denkt 'Zozo nounou, wat zouden de buren hier wel niet van zeggen' of ook wel 'Sjonge wat een mooie bloemenwei'. Zoiets:
Dan moet je zelf een Goede Dag hebben, anders moet je er niet aan beginnen; zo'n soort dag ontstaat meestal vanzelf als je je voorneemt om op die dag te gaan maaien.
Dan pak je de zeis. Voor de jonge lezertjes, dat is zo'n ding:
Een zeis bestaat uit een mes dat vastzit aan een steel. Dat wrikt weleens een beetje, dus hou een imbussleutel bij de hand.
Zo'n zeis heeft een buitengewoon groot nadeel als je linkshandig bent: ze bestaan alleen rechtshandig - bij mijn weten. Alleen al daardoor zal ik nooit een topmaaier worden.
Maar goed, de buurman hier heeft me geleerd hoe het moet, door het een paar keer voor te doen en even mee te kijken. Het belangrijkste wat je moet weten is dat je moet snijden, niet slaan. Als je je dat maar steeds bewust bent, dan scheelt dat een slok op een borrel.
Om de vijf minuten, of als het zweet te hard stroomt, of als je even de vliegen wilt wegjagen, dan moet het mes geslepen worden. Dat doe je met een wetsteen. Ik dacht dat die dingen al sinds Mozes uitgestorven waren, maar ze zijn nog volop te koop, voor een habbekrats. Kijk, hier ligt er toevallig een:
Zo'n wetsteen moet nat zijn. Die haal je langs de voor- en achterkant langs het snijvlak, net zolang als je zin hebt, en dan is het mes weer vlijmscherp:
Nu slaan we even een paar uur over. Je bent een daagje lekker bezig geweest, en je gaat het maaisel op een hoop vegen. Daarbij komen twee nuttige hulpmiddelen te pas, een grashark en een riek:
De grashark - op het plaatje een bladhark, maar wie ziet het verschil nou nog? de grashark staat nog klaar om geassembleerd te worden - is handig om het maaisel op hopen te schuiven:
En de riek is handig om die hopen af te voeren naar de compostberg. Dat kan Jet zo fotogeniek voordoen:
Na al die arbeid is de cyclus rond: de wei ziet eruit alsof hij een maaibeurt nodig heeft:
Eerst heb je ongemaaid gras nodig. Dat moet zo hoog zijn dat je denkt 'Zozo nounou, wat zouden de buren hier wel niet van zeggen' of ook wel 'Sjonge wat een mooie bloemenwei'. Zoiets:
Dan moet je zelf een Goede Dag hebben, anders moet je er niet aan beginnen; zo'n soort dag ontstaat meestal vanzelf als je je voorneemt om op die dag te gaan maaien.
Dan pak je de zeis. Voor de jonge lezertjes, dat is zo'n ding:
Een zeis bestaat uit een mes dat vastzit aan een steel. Dat wrikt weleens een beetje, dus hou een imbussleutel bij de hand.
Zo'n zeis heeft een buitengewoon groot nadeel als je linkshandig bent: ze bestaan alleen rechtshandig - bij mijn weten. Alleen al daardoor zal ik nooit een topmaaier worden.
Maar goed, de buurman hier heeft me geleerd hoe het moet, door het een paar keer voor te doen en even mee te kijken. Het belangrijkste wat je moet weten is dat je moet snijden, niet slaan. Als je je dat maar steeds bewust bent, dan scheelt dat een slok op een borrel.
Om de vijf minuten, of als het zweet te hard stroomt, of als je even de vliegen wilt wegjagen, dan moet het mes geslepen worden. Dat doe je met een wetsteen. Ik dacht dat die dingen al sinds Mozes uitgestorven waren, maar ze zijn nog volop te koop, voor een habbekrats. Kijk, hier ligt er toevallig een:
Zo'n wetsteen moet nat zijn. Die haal je langs de voor- en achterkant langs het snijvlak, net zolang als je zin hebt, en dan is het mes weer vlijmscherp:
Nu slaan we even een paar uur over. Je bent een daagje lekker bezig geweest, en je gaat het maaisel op een hoop vegen. Daarbij komen twee nuttige hulpmiddelen te pas, een grashark en een riek:
De grashark - op het plaatje een bladhark, maar wie ziet het verschil nou nog? de grashark staat nog klaar om geassembleerd te worden - is handig om het maaisel op hopen te schuiven:
En de riek is handig om die hopen af te voeren naar de compostberg. Dat kan Jet zo fotogeniek voordoen:
Na al die arbeid is de cyclus rond: de wei ziet eruit alsof hij een maaibeurt nodig heeft:
28 juli 2007
Gezond begin
Na de inspanningen van gisteren mocht ik bij de bakker een Bellwalderbrot halen en voor ik het wist lag het op mijn bord.
Voor de aanvulling van de vitaminen- en calorieënvoorraad is het aardbeiengebakje aan te raden.
Maar nu wacht mijn vriend die Zense weer op me, met geslepen mes.
Voor de aanvulling van de vitaminen- en calorieënvoorraad is het aardbeiengebakje aan te raden.
Maar nu wacht mijn vriend die Zense weer op me, met geslepen mes.
27 juli 2007
Rondje moe worden
Vandaag wilde ik me eens helemaal kapot fietsen. Ik had een leuk rondje bedacht, en als ik de verleiding kon weerstaan om op de terugweg de lift naar Bellwald te nemen, zou het moeten lukken om totaal uitgeput thuis te komen, dacht ik. Gisteren had ik dit plan ook al - maar wel een andere tocht - maar toen kon ik niet uit m'n bed komen.
Het rondje in het kort:
- Bellwald
- omlaag naar Fiesch - Lax
- 1200 m omhoog naar Fiescheralp - Bettmeralp - Greicheralp
- omlaag naar Goppisberg - Mörel
- 600 m omhoog naar Bister - Grengiols - Hockmatta - Römerbrücke - Ausserbinn
- omlaag naar Ernen
- licht stijgend naar Niederwald - Fürgangen
- en de laatste 300 m omhoog terug naar huis.
De hele tocht staat op dit plaatje.
Nou, het is gelukt: ik ben kapot, uitgeput kwam ik thuis, tijdens de klim naar huis moest ik zelfs een rust inlassen.
Het was de moeite waard: allemaal weggetjes die ik nog niet kende, doodstille weggetjes omdat ze gewoon verboden zijn voor verkeer. De klim naar Fiescheralp was lang maar minder zwaar dan verwacht. Was het de meewind? Het lichte verzet op m'n fiets?
Na vele vele jaren in deze buurt op vakantie te zijn geweest, ben ik nu voor het eerst over de Römerbrücke bij de uitgang van de Twingischlucht gekomen. Ze zijn daar fietsroute 1 aan het aanleggen, maar ook als dat klaar is zal dat een heel pittig traject blijven.
Ik ben niet gewend hier lange verhalen neer te zetten, dus ho maar. Ik heb maar één foto gemaakt, bij Hockmatta, precies op de plek waar ik enkele tellen later fout omlaag naar Hockmatta fietste in plaats van naar rechts omhoog, richting die 'Romeinse' brug.
Kijk, de route:
Map created by EveryTrail: GPS Geotagging
Het rondje in het kort:
- Bellwald
- omlaag naar Fiesch - Lax
- 1200 m omhoog naar Fiescheralp - Bettmeralp - Greicheralp
- omlaag naar Goppisberg - Mörel
- 600 m omhoog naar Bister - Grengiols - Hockmatta - Römerbrücke - Ausserbinn
- omlaag naar Ernen
- licht stijgend naar Niederwald - Fürgangen
- en de laatste 300 m omhoog terug naar huis.
De hele tocht staat op dit plaatje.
Nou, het is gelukt: ik ben kapot, uitgeput kwam ik thuis, tijdens de klim naar huis moest ik zelfs een rust inlassen.
Het was de moeite waard: allemaal weggetjes die ik nog niet kende, doodstille weggetjes omdat ze gewoon verboden zijn voor verkeer. De klim naar Fiescheralp was lang maar minder zwaar dan verwacht. Was het de meewind? Het lichte verzet op m'n fiets?
Na vele vele jaren in deze buurt op vakantie te zijn geweest, ben ik nu voor het eerst over de Römerbrücke bij de uitgang van de Twingischlucht gekomen. Ze zijn daar fietsroute 1 aan het aanleggen, maar ook als dat klaar is zal dat een heel pittig traject blijven.
Ik ben niet gewend hier lange verhalen neer te zetten, dus ho maar. Ik heb maar één foto gemaakt, bij Hockmatta, precies op de plek waar ik enkele tellen later fout omlaag naar Hockmatta fietste in plaats van naar rechts omhoog, richting die 'Romeinse' brug.
Kijk, de route:
Map created by EveryTrail: GPS Geotagging
26 juli 2007
Verzengend
's Avonds gebeuren er dingen die het daglicht niet kunnen verdragen. Zelfs de maan knijpt zijn oog half toe. Toen dit voorjaar de laatste sneeuw viel - eind mei! - zaten alle loofbomen al gezond in blad, en die houden niet van sneeuw: ze knakken om, gewoon, door het gewicht. Dat heeft nogal veel houtrommel opgeleverd, en de grootste troep gaat nu in vlammen op.
Biljartlaken
Back in Bellwald. Doel: maaien, alpenweiden omtoveren in biljartlakens. Welnu, de kop is eraf. Voor en naast het huisje is het gras een metertje korter.
Op sommige plekken maai ik niet. Daar staan planten die een streepje voor hebben. En die doen het ineens allemaal heel goed: de lavendel is groter dan ooit, en die gele struikjes waarvan ik de naam altijd vergeet, staan ook ineens allemaal braaf te bloeien, alsof ze roepen 'Laat mij staan!'.
Op sommige plekken maai ik niet. Daar staan planten die een streepje voor hebben. En die doen het ineens allemaal heel goed: de lavendel is groter dan ooit, en die gele struikjes waarvan ik de naam altijd vergeet, staan ook ineens allemaal braaf te bloeien, alsof ze roepen 'Laat mij staan!'.
Abonneren op:
Posts (Atom)
