Rondje fietsen

Fietsjes op de trekhaak gezet en er in Vaulruz weer afgehaald, met het plan in drie dagen een rondje te maken. Dat is gelukt. Lekker veel melkvee en grote boerderijen, met boven de staldeur vaak een koeienschilderij:

De eerste dag 64 km: Vaulruz - Portalban
In Portalban in een h/motel met een restaurant op een schip op het droge; dat restaurant is dicht op maan- en dinsdag, dat spreekt vanzelf.

Een nieuwe strijd

Mooi hè die zaailingen van de populieren. Ze gaan er allemaal aan! Anders verbost ons weitje, en dat is nog erger dan verlupining.

Intussen keken we ook nog naar Matisse in Martigny.

Opbouw

Vanmiddag dachten de grensbergen even dat ze vulkanen waren, ze deden verwoede pogingen onweer te maken. Dat lukte uiteindelijk niet.

Núúnedrieskkommazieba

39,7 graden was het vanmiddag in Genève. Nou, wij konden er ook wat van, meer dan een kilometer hoger: núúnetswanskkommazwúú!

Vergis ik me nou?

Had de Vordere Helsenhorn nou niet altijd zo'n lief wit randje ijs bovenop?

Het zit in de lucht

Bij Münster is een vliegveldje met opstijgende en dalende motor- en zweefvliegtuigjes, een om je hoofd suizend modelvliegtuigje en tientallen gleitschirmflieger die her en der uit de lucht vallen. Dus:

maar verder is het een gewoon fietspad.

Dag Laro

Ze zijn vertrokken, nu moeten we het weer op eigen benen doen. Daar gaat de oranje Laro.

Die nieuwe brug

De eerste Aziaten zijn gesignaleerd in deze buurt. Ze komen voor de nieuwe hangbrug, deze:

En wij gingen er intussen gewoon overheen, want daar istie toch voor.

Dit tochtje fietsten we vandaag:
Bellwald - Imfeld - Bellwald

De mooiste kaasfondue ooit

JD&B zorgden daarvoor.

Bezet

Deze dacht ons huisje te bezetten. Nou nee niet dus.

Plat van onder

Op weg naar Bellwald, overnacht in Hotel Le Lac avec son restaurant in Malbuisson aan het Lac Saint Point, in de Jura. Je kan daar roeiboten huren, echte, ROEIboten, voor de sport dus, niet tegen de vis. Het viel me op dat ze daar zo plat van onder zijn:

Halsensee

Op een hobbel in het Binntal ligt de Halsensee. Lekker water, veel kleine visjes die niet aan je tenen maar wel aan een stukje brood knabbelen. Vanaf Imfeld in dik 4 uur heen en terug, met een goeie pauze bij de See.

Zomerkapsel

Het maaien is gedaan. Niet zo netjes als de boer het zou doen, maar toch. Laat de regen maar komen.

Bommen

Op een geheim plekje, nee ik zeg niet waar, groeien deze kleine smaakbommen, bosaardbeitjes. Die gaan morgen lekker in de Birchermüesli.

Nicht schaukeln

De nieuwe hangbrug tussen Fürgangen en Mühlebach: geweldig! Ernen is ineens een stuk dichterbij, en de fiets hoeft de Kantonsstrasse nooit meer te zien. De brug beweegt als het dek van een schip afhankelijk van de drukte in spiegelglad tot redelijk zwaar weer, en het uitzicht op de Rhône, 90 meter lager, is fraai. De fiets moet aan de hand, de rolstoel ook. Even koffie drinken in Ausserbinn? Terug moet je wel nog even dat stukje omhoog naar Bellwald.

Draadloos

Halverwege de ochtend was het maaidraadje op, de angstdroom van een techniekvrezer. Hoe? Waar? Hoeveel? Het bleek mee te vallen. Zo moet het.

1. Haal het apparaat niet uit elkaar, laat alles zitten, blijf af (dat ik dat wel deed was mijn fout nummer 1).
2. Haal het restant van het oude draadje eruit. Gaat dat niet? Helaas, dan toch de maaikop eraf halen.
3. Knip 2 stukken van ieder 2 meter maaidraad af.
4. Zet de pijltjes tegenover elkaar (wie zo'n maaiding voor zijn neus heeft, snapt dit).
5. Bij de pijltjes zitten gaatjes. Prop in elk gaatje het uiteinde van een draad en voel dat je hem na een paar centimeter vastdrukt. Dus als je het draadje er ver in kan schuiven, dan zit het niet goed.
6. Draai het grote plastic wiel rond. Als je het goed hebt gedaan, gaat de twee draadjes nu naar binnen. Zo niet, begin dan opnieuw bij 5.
7. Stop! als aan beide einden nog dik 10 centimeter naar buiten steekt.
8. Als je bij 2 de maaikop eraf gehaald hebt, zet hem er dan nu weer op.
9. Genoeg voor dagen maaiplezier weer!

Kijk, dit zijn de ingrediënten, maar het zwarte ding links hoort dus niet losgemaakt te worden (zie mijn fout nummer 1).

Ze sluiten de luiken!

Het stijgt vandaag weer naar grote hoogte, het kwik. Dus vroeg op om te maaien, luiken dicht, factor 50 erop, spijkerbroek aan, veiligheidsbril op, snoeren aansluiten en aan de slag.

Aangenaam

Na een potje maaien en als de temperatuur weer gaat zakken, is het, met op de grond de eerste resultaten, aangenaam op het balkon.

Werk aan de winkel

Via de tunnel

Bij de Eurotunnel onder Het Kanaal doen ze heel ingewikkeld, in Zwitserland rij je gewoon met je autootje de trein op. Wel jammer: weer naar huis. Eerst een kopje koffie bij het Bahnhofbuffet in Oberwald.

Daar komt de brug

Een hangbrug wordt het, rechtstreeks van Fürgangen naar Mühlebach, hoog boven de Rhône. Een politicus zou zeggen dat de contouren al zichtbaar worden, als je heel goed kijkt zie je dat hij aan de overkant 13,47 meter hoger aan wal gaat dan aan deze kant.

De avond is knalhelder.

De balkondeur

Deze winter hebben we Risihorn noodgedwongen niet bezocht. Intussen is er goed werk verricht, de balkondeur is vervangen. Lekker degelijk spul, zoals ze alleen in Zwitserland en Duitsland kunnen.

A glorious morning

Na mijn heel natte fietstochtje van gisteren en het geruk van de wind aan de luiken 's avonds is het tijd voor een mooie ochtend - en om weer naar huis te rijden.

Vanaf het balkon

Ceci n'est pas...

Dit is geen tunnel. Het is een Unterdurchführung voor voetgangers, fietsers en rolstoelers onder de Furkastrasse door. Die kunnen over een poosje namelijk van hier - we staan hier schuin tegenover de Toyota-garage bij Fürgangen - via een 280,67 meter lange hangbrug naar Mühlebach, aan de overkant van de Rhône. Je moet wel een beetje klimmen, want in Mühlebach kom je 13,47 meter hoger aan dan je in Fürgangen begint. Kijk, daar komt hij te hangen:

Wie het allemaal precies wil weten, moet deze twee plaatjes maar goed bestuderen.

De kant van Fürgangen

De kant van Mühlebach

Het is trouwens nog steeds herfst.

Toch even kijken

Het ijs trekt. Met A en J een rondje om de Eggishorn, met een '10 minuten' zijpaadje naar de rand van de Aletsch.

Nog steeds een ongelofelijk dikke laag ijs

Langs Rote Chumme

En de avondzon?

Van de gesneuvelde stokroos

Het is snoeimaand, winterklaarmaakmaand. Voor stokrozen betekent dat rücksichtslos het einde. Ze stonden nog steeds lekker te bloeien, hoog bovenin, veel hoger dan ik ben.

Daar staan ze, maar je ziet ze niet echt bloeien.

Zo dan. Die linker, dat is zo'n mooie super-donkerrode. En dat zie je dan weer niet.

Kijk, dit is dezelfde na de 'oogst'.

En dit is het resultaat. Volgend jaar mogen, nee, moeten ze weer. 

Bewegend geluid

Toch maar een keer de videoknop ingedrukt.

Het zit erop

Prachtige gladde eternitschijfjes. Kijken of deze het langer dan 10 jaar volhouden.

Schuilen

Regen. Deze zwarte zuster die met haar bel in de wei aan de overkant van de weg rondloopt, zoekt het onder een boom. Maar dat doet ze ook als de zon schijnt. Ik zit lekker onder mijn verse dak.

Nog even

Ze houden zich nog even vast, de blaadjes, maar lang kan het niet meer duren. Het is weer herfst, en ik kom kijken of het dak nog op het huisje zit.

Essen in de wei (boven) en de lijsterbes voor ons terras